Crkva Svetog Nikole, poznata i kao Nikolajevska crkva, jedna je od najznačajnijih svetinja u Rumi i pripada Srpskoj pravoslavnoj eparhiji sremskoj. Ovaj hram je proglašen nepokretnim kulturnim dobrom od velikog značaja i zauzima posebno mesto u istoriji i duhovnosti grada.
Istorijat
Veruje se da je Ruma imala crkvu još od najstarijih vremena, jer se u pisanim izvorima iz 1566. godine među stanovništvom pominju čak tri sveštenika. Ta prva bogomolja bila je preteča današnje Nikolajevske crkve i imala je istu crkvenu i seosku slavu — Svetog Nikolu.
Rumski sveštenik Stojan Orlović se spominje 1731. godine, a već 1733. navodi se da Ruma ima svoju staru crkvu, obnovljenu i patosanu, sa portom koju su meštani sami uredili. Polovinom 18. veka ta crkva je bila drvena, skromna i stara, ali je nosila ime Svetog Nikole, što svedoči o dugoj tradiciji kulta ovog sveca u Rumi. Današnja crkva podignuta je 1758. godine.
Arhitektura i umetnost
Crkva Svetog Nikole ima jednobrodnu osnovu sa polukružnom oltarskom apsidom i pravougaonim pevničkim prostorima, uobičajene orijentacije. Fasade su ukrašene prislojenim pilastrima i profilisanim krovnim vencem, dok zapadno pročelje dominira masivnim zvonikom.
Posebno se izdvaja bogata rezbarija ikonostasa, izrađena 1847. godine u duhu klasicizma, delo poznatog majstora Georgija Devića. Zidno slikarstvo i ikonopis delo su novosadskih umetnika Pavla Čortanovića i njegovog sina Pavla, dok je predstavu Bogorodice sa Hristom na prestolu naslikao čuveni Pavle Simić 1850. godine.
Crkva Svetog Nikole u Rumi, osim što predstavlja izuzetno umetničko i istorijsko nasleđe, i danas je mesto okupljanja vernika i čuvar duhovne tradicije ovog sremskog grada.